Klik op een afbeelding

Dagfragment uit De verloren Kolonie


inkijkpagina's

   ‘Vierentwintig minuten precies. Voor mij is dat volkomen onacceptabel, Hoga.’
   ‘Ik weet het, Derk, een van je stokpaardjes. Wat wil je dan? Een vertrekplatform voor ruimteschepen op Terra bouwen?’
Derk keek haar geïriteerd aan.
   ‘Je weet dat zoiets in de toekomst mijn wens is, maar nu kan dat absoluut niet. Het zou de natuurlijke ontwikkeling van de mensheid teveel verstoren. Nee, we blijven op de achterkant van de maan. En trouwens waarom stel je iets anders voor in plaats van je je concentreren en na te denken over ons nieuwe project van verplaatscapsules?’
   ‘Omdat ik dat nooit zag zitten. De praktijk geeft mij gelijk. Onze technici en ingenieurs hebben daar decennia tevergeefs aan gewerkt. Daarom dus,’ antwoordde de Galdeense vinnig haar geliefde met koele blik aankijkend iets waar Derk allang niet meer van onder de indruk was.    ‘Bij een verrassingsaanval uit de ruimte is snelheid van reageren zo ongeveer het belangrijkste. Als we bijna een half uur nodig hebben om de bemanningen aan boord te krijgen dan zou dat wel eens fataal kunnen worden.’
   ‘De automatische verdedigingsforten, de automatische wachtschepen zijn daar makkelijk toe in staat, dat weet je best.’
   ‘Nee, Hoga, dat weet ik niet. Je blijft maar denken dat eventuele aanvallers net zo denken en dezelfde technische mogelijkheden hebben als wij. Dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Denk aan de Zelioten. Zij hebben technieken waar wij nooit van hebben durven dromen.’

Dagfragment uit De verborgen Waarheid


inkijkpagina's

In zijn ogen was Mei Ling de mooiste Aziatische vrouw die hij ooit had gezien. Deze Mei Ling die hem tot een paar meter was genaderd, deed haar vroegere evenbeeld volkomen ineenschrompelen. Het wezen voor hem, hij had moeite haar als een mens te zien, was het mooiste wat hij ooit had gezien.
Mei Ling was lang voor een vrouw waarbij alles met perfecte proporties op de juiste plaats zat. Wat Derk het meest fascineerde was het haar en haar ogen. Vroeger had ze het kenmerkende zwarte sluike haar gehad dat vrijwel alle Aziaten bezaten. Deze Mei Ling echter had spierwit haar waarbij het leek alsof er een gouden glans omheen lag. Waar hij echt helemaal van de kaart van was, waren echter haar ogen. Deze waren grasgroen. Vaak vond hij als mensen aangeven over groene ogen te beschikken, dat het niet groen was, maar iets tussen groen en bruin in. Deze schitterende vrouw had echter ogen die zo groen waren als pas opgekomen grasland.
Ze lachte. Die lach gaf haar gezicht een nog meer mysterieuze uitstraling. Derk kneep met zijn ogen, hij had het gevoel dat hij gehypnotiseerd werd.
Met moeite maakte hij zijn blik van haar los en keek naar de anderen die allemaal blijk gaven op dezelfde manier overdonderd te zijn.
   ‘Ga zitten, we hebben een hoop te bespreken,’ zei ze met een zachte altstem die geheel anders was dan Derk zich kon herinneren. Hij keek naar Tim, die een relatie met haar zou hebben gehad. De blik van de Koreaan was echter zoals altijd ondoorgrondelijk. Gehoorzaam nam hij net als de anderen plaats aan de tafel. Mei Ling liep naar het hoofdeinde en nam daar plaats. Het was volkomen duidelijk dat zij daar hoorde.

Dagfragment uit Het Onderzoekslab


inkijkpagina's

De blonde presentatrice keek hem aan. Zo kende zij Joep van Gemeren helemaal niet. Maar wie zou zijn zenuwen wel bij elkaar kunnen houden bij een dergelijke situatie? In een paar uur tijd was een goede vriend vermoord, een andere gearresteerd op verdenking van die moord, zijzelf medeverdachte en bovendien was het programma waar ze het afgelopen jaar hard aan hadden gewerkt geheel van de baan. Plotseling vermande zij zich en pakte Joep bij de arm.
Kom op, we gaan Boy zoeken, dat is een goed idee van jou. Hij zal wel met de anderen in de grote zaal zitten.
Ze liepen naar de zaal waar de laatste van de proefpersonen zachtjes zaten te praten. De sfeer was begrijpelijk geheel anders dan een paar dagen daarvoor. Boy zat in een hoekje met beide Aads te praten die ook nog niet vertrokken waren. Toen hij Joep en Sophie zag stond hij direct op. Zijn gezicht stond somber.

Dagfragment uit De Erfzonde


inkijkpagina's

   ‘Tien minuten,’ mompelde hij en stelde de tijdontsteker in van de kleine kleefbom die aan de zijkant van de propaantank werd bevestigd. De terugweg werd in een minuut kortere tijd afgelegd, waarna zijn adem behoorlijk versneld was. Na het passeren van de heuvel die als eerste schuilplaats had gefungeerd, waagde hij het erop en rende gebukt zo snel mogelijk weg van het laboratorium.
Juist toen hij zijn horloge wilde controleren vloog met een daverende klap het laboratorium de lucht in. De enorme vuurbal, die het speciale zware gas dat tot een halve meter hoogte door het hele laboratorium verspreid was, voelde hij over zijn rug gaan. Het was zinloos om het resultaat van zijn vernietigende werk met eigen ogen te gaan controleren. De leermeester wist dat hij geen levende ziel meer zou aantreffen. Alle machines en dossiers zouden eveneens compleet zijn weggevaagd, evenals de resten van de bom zodat er geen sporen achter bleven.

Dagfragment uit Chantage


inkijkpagina's

U handelt adequaat mijnheer Dorfer. Mijn mensen hebben zojuist bevestigd dat uw bijdrage is overgemaakt.
Bijdrage, aan wat eigenlijk? vroeg Rick nonchalant. Hij zat in zijn kantoorstoel, zijn speciale privémobiel losjes in zijn hand houdend. Met zijn andere hand controleerde hij het opnameapparaat dat het gesprek vastlegde. Kunt u niet iets prijsgeven van waar dat geld voor nodig is? Voor het welzijn van mijnheer Berg, klonk het kort.
Ik neem aan dat u nu mij de volgende opdracht geeft?
De tweede en ook de derde. Je zou het kunnen zien als één geheel, althans voor iemand met uw mogelijkheden.
Ik luister.
U persoonlijk heeft goede contacten in de olierijke golfstaten nietwaar? klonk het volgens Rick een beetje gespannener dan daarvoor. U bent onder andere persoonlijk goed bevriend met de emir van Qatar en de emir van Dubai nietwaar?
Dat zal je best wel uitgezocht hebben, dus vraag niet naar de bekende weg.
Rustig mijnheer Dorfer. Tot nu toe gaat onze samenwerking toch uitstekend? Ik probeer zo hoffelijk mogelijk tegen u te zijn, dan verwacht ik dat ook van u. Bespaar me je geleuter. Wat wil je van ons?

Dagfragment uit Het Marshall Document


inkijkpagina's

Ze liepen naar de achterkant van de loods waar de man zich met heel zijn gewicht tegen een scheef hangende vale deur wierp. Achter de loods stonden een paar kleinere niet Amerikaanse wagens, allen zonder nummerplaat zoals Rick onmiddellijk zag. Wat kost die Accoord?
Grandioos rijdend karretje mijnheer.
Lul niet man, wat kost ie?
Omdat jij het bent tweeduizend.
Ik geef je vijftienhonderd, maar dan wil ik er wel platen op. Ik heb geen zin om door de eerste de beste fanatieke smeris van de weg af gehaald te worden.

Dagfragment uit Schaamteloos Verlangen


inkijkpagina's

Inez Van Veen domineerde haar gedachten volledig. Erica kon niet begrijpen hoe ze het gewaagd had om de vrouw waar ze huizenhoog tegenop keek zo te benaderen.
Het was geheel vanzelf gegaan. Erica had moeite met mensen die haar dominant tegemoet traden. De uitnodiging van Inez om de volgende dag bij haar te komen om verder te praten had meer als een opdracht geklonken, waarop Erica op haar manier had gereageerd. Het was echter uit de grond van haar hart.

Dagfragment uit De Dorfer Dynastie


inkijkpagina's

‘Doe je handen op je rug,’ was het volgende commando.
Rick had geen andere mogelijkheid dan te gehoorzamen. Hij voelde dat zijn polsen werden geboeid. Hij wilde zich omdraaien om te protesteren, maar werd ruw tegengehouden door de onbekende die hem bij zijn haar vastgreep. Rick had het gevoel dat zijn hoofd in een bankschroef was vastgezet. De onbekende trok zijn hoofd naar achteren en dwong Rick op zijn knieën te gaan zitten.
‘Zo, nu kunnen we even praten. Niet aardig van je mijnheer Dorfer om zo n leuke vrouw als Fleur dood te slaan als je relatie met haar dreigt uit te raken. Een minuut geleden leefde ze nog.’
‘Ik heb haar nog nooit aangeraakt, met geen vinger. Wie ben jij godverdomme eigenlijk?’
‘Weer van die onnozele vragen. Dat valt me tegen, ik had van iemand van jouw kaliber wel wat intelligentere verwacht. Je blijkt toch minder apart te zijn dan ik dacht. Laten we daarom maar overgaan tot de afhandeling van deze zaak. Hier, spuug in dit potje.’
In het bijna donker zag Rick hoe een gehandschoende hand een plastic sputempotje voor zijn mond hield. Direct begreep hij de bedoeling van de moordenaar en een vastberaden trek verscheen op zijn gezicht.
‘Nooit, rochel er zelf maar in klootzak.’
‘Jammer, zo creatief in het zakendoen en zo simpel in de echt belangrijke dingen van het leven. Besef je niet mijnheer Rick Dorfer dat ik voor jou op dit moment de belangrijkste persoon in je leven ben? Al je geld, macht en invloed helpen je hier niets.’

Dagfragment uit Het Concilie van Zeven


inkijkpagina's

Zonder op het antwoord van Derick te wachten opende de man een goed gevulde minibar en schonk een Bacardi Limon in. Derick verwonderde zich intussen niet meer over het feit dat de man zijn favoriete drankje kende, maar nam genietend een slok.
Terwijl de soepele Maybach met grote snelheid over de autoweg voortgleed nam Secure opnieuw het woord.
Onze organisatie, mijnheer Holden, realiseerde zich vier jaar geleden dat we een nieuw financieel genie nodig hadden. Bij onze toenmalige financieel adviseur werd helaas een ongeneeslijke vorm van kanker geconstateerd. We kunnen zeer veel, maar hier stonden ook wij volkomen machteloos tegenover. We struinden de wereld af voor een vervanger en na lang zoeken ontstond een korte lijst van drie kandidaten. Een talentvolle vrouw uit Duitsland, een kandidaat uit India en u mijnheer Holden, dat had u natuurlijk al bedacht. Jullie werden niet alleen getest op kennis van zaken, maar ook op initiatief en creativiteit. Alle kandidaten voldeden. Ieder had zo zijn of haar specialiteiten, maar uiteindelijk vonden we alle kandidaten geschikt. Als laatste hebben we gekozen voor een pittige stresstest om tot een uiteindelijke definitieve keuze te komen.

Dagfragment uit Zwarte Lust


inkijkpagina's

Hier in haar schitterend ingerichte appartement kon ze zichzelf zijn. In gedachten dronk zij haar favoriete civetkoffie terwijl de zachte klanken van Bruch s vioolconcert door de Mackie luidsprekerboxen haar gehoor streelden.
Ze voelde zich de laatste dagen dat ze aan de nieuwe zaak werkte anders. Verontrustend vond ze het feit dat ze niet helder kon krijgen hoe ze zich anders voelde en nog meer waarom dat gebeurde. Dat dat alles te maken had met Ron wist ze eigenlijk zeker en daarom ontkende ze dat krachtig. Verliefd was ze niet, dat was ze volgens zichzelf nog nooit geweest. Maar hoe wist ze dan dat ze dat niet was. Verliefde mensen hadden geen controle over hun gedrag, iets wat ze verafschuwde. De controlefreak in haar belemmerde haar open visie op anderen en dat wist ze.
Het feit dat ze daarom minder open naar mensen keek en daardoor een minder goed rechercheur was besefte ze ook en veroorzaakte vaak een wanhopig gevoel waar ze mee worstelde.
Haar omgang met haar partner die ze bewonderde maakte dat het verdrongen besef zich in haar geest meldde en gevoelens waarvan ze dacht die voor altijd weggestopt waren kwamen weer terug. Angst, pijn maar ook nieuwsgierigheid maakte dat ze bereid was misschien iets meer van zichzelf te laten zien.

<