Klik op een afbeelding

Dagfragment uit De verloren Kolonie


inkijkpagina's

Het eerste wat Tim Lee gewaar werd was een penetrante geur, een combinatie van zeelucht gecombineerd met zoals hij het altijd noemde een ziekenhuislucht.
Van jongs af aan had de Koreaan een enorme hekel aan ziekenhuizen. Zo had hij op jonge leeftijd al eens zelf een gebroken arm provisorisch gespalkt om een bezoek aan het door hem verafschuwde instituut te ontlopen. De verkeerd gegroeide pols, waardoor hij gedwongen was om vanaf die tijd met zijn andere hand te schrijven was door de Galdeense technieken eenvoudig verholpen. Zijn afschuw bleef echter.
Daarnaast hield Lee ook niet van de zee. Het voor de meeste mensen rustgevende geruis van de branding en de specifieke zeelucht, werkten op zijn zenuwen en de altijd planmatig denkende Koreaan had daar een grote hekel aan. De combinatie van beide geuren maakte dat hij zich geen ellendiger bijkomen uit zijn bewusteloze staat had kunnen wensen.
Langzaam werd zijn geest helderder en begonnen zich flarden van zijn laatste herinneringen aan hem te openbaren. Het eiland, zijn onderzoek, de terugkeer naar zijn hotelkamer en daarna een dichte mist.
Tim begreep dat zijn toestand kunstmatig was opgewekt. De Galdeense aanpassingen aan zijn lichaam en vooral zijn vernieuwde anders werkende stofwisseling, maakten dat een natuurlijke oorzaak tot de onmogelijkheden behoorden. Kunstmatig, dus doelbewust zo realiseerde hij zich dat direct.
Tim kon zich niet bewegen, sterker nog, hij voelde totaal niets. Het leek of zijn geest was losgekoppeld van zijn lichaam. Hij begreep dat een normaal mens nooit op deze manier bij bewustzijn zou zijn gekomen en hij voelde dat hij dat als een troef moest gaan gebruiken. Niet dat hij ook maar iets kon uitvoeren als je je eigen lichaam niet eens kon voelen.

Dagfragment uit De verborgen Waarheid


inkijkpagina's

   ‘Jullie hebben allemaal kwaliteiten. Vrijwel ieder van jullie heeft in meer of mindere mate deze kwaliteiten genoemd in de gesprekken die jullie hebben gevoerd. Lieke, Derk en Yaro zijn beroepsoplichters die de hele dag nadenken hoe ze zich ten koste van hun medemensen kunnen verrijken.’
   ‘Ik doe dat alleen bij de rijken en grote bedrijven,’ protesteerde Yaro.
   ‘Stel je niet aan man,’ bromde Stedman. Je bent gewoon een doodordinaire dief die zich met een lulverhaal eruit probeert te kletsen.’
   ‘En jij Ron, bent een middelgrote crimineel. Inbraak, beroving, intimidatie, het is allemaal jouw dagelijks werk,’ zei Mei Ling onverstoorbaar.    ‘Svetlana, jij berooft je klanten als het je uitkomt. Je doet je wel zo lief en aardig voor, maar dat is een masker dat je tijdens je leven hebt ontwikkeld om gedaan te krijgen wat je wilt.’
Het gezicht van Svetlana kreeg een rode kleur en ze deed een stap achteruit. Ze reageerde echter niet op de woorden van Mei Ling, waaruit Derk concludeerde dat ze maar al te waar waren.
   ‘En dan mijn beste Tim. Een grotere manipulator die actief is op ieder niveau van de samenleving is ondenkbaar. Je bent slim, maar je gebruikt dat enkel om zelf vooruit te komen. Al jouw plannen hebben een tweede doel en dat doel betreft enkel jouw verborgen agenda.’ Tim keek haar aan, zoals altijd ondoorgrondelijk.
   ‘Oké Hoga.’ Derk was de enige die haar bij haar Galdeense naam bleef aanspreken.    ‘We zijn dus allemaal een beetje stout. Is dat de echte reden? Heb je mensen nodig die zich minder aan de wet houden om jullie gebrek aan agressie te compenseren? Dan zitten hier op Aarde de gevangenissen vol met lieden waarbij wij op het gebied van agressie kleine jongens en meisjes zijn. Dus wat is de werkelijke reden?’

Dagfragment uit Het Onderzoekslab


inkijkpagina's

Claire keek in gedachten de taxi na die snel uit het zicht verdween. Ze slaakte een diepe zucht en draaide zich naar het sombere gebouw met de verre van aanlokkelijke tekst boven de ingang: Penitentiaire Inrichting
Een ogenblik had ze spijt van haar spontane toezegging om mee te doen met het clubje van de waarheid zoals zij het in gedachten noemde. Claire vond van alles van zichzelf, maar zeker geen amateur speurneus zoals in al die moeizame Amerikaanse series die de vele netten van de televisie deze dagen teisterden.
Ze haalde diep adem en leefde zich geheel in haar rol in. Toneelspelen was een tweede natuur van haar en een moment later voelde zij de spanning wegvloeien en was ze klaar voor haar bezoek aan de onfortuinlijke presentator.
De simpele bel maakte een lawaai dat zelfs een knaagdier met een sprong uit zijn winterslaap had gehaald. Claire schrok zich een ongeluk, maar vermande zich direct toen met een licht geknars een klein luikje openging. Het leek wel middeleeuws, dacht Claire die een modern systeem van camerabewaking had verwacht.

Dagfragment uit De Erfzonde


inkijkpagina's

Ben Ben Ben dreunde het door haar hoofd. Alles in het leven van de Wooddrufs en dus ook haar leven stond in dienst van Bens politieke carrière en natuurlijk ook in dat van het grote zakelijke imperium. Aan haar gevoel van geluk dacht men niet en ging daar totaal aan voorbij.
   ‘En als ik nu eens bijzonder veel honger zou hebben?’ vroeg ze fijntjes.
Jeff keek haar niet begrijpend aan en maakte zich ervan af met een grapje. Hij liep naar haar toe en legde zijn hand op haar iets te dikke buik. Ze kromp ineen bij de aanraking.
   ‘Daar zit voor minstens een maand reserve voorraad,’ lachte hij.
De grijns die Jack haar toezond maakte haar nog woedender.
   ‘Goed,’ zei ze op ijzige toon. ’Ik heb een ander onderwerp voor deze... ehh vergadering, zullen we maar zeggen. Een onderwerp dat als eerste besproken moet worden voordat we verder gaan met de dagelijkse zaken waar jullie met zn drieën zo op geilen.’
Er viel een stilte, een stilte die langer duurde dan normaal was bij gesprekken in Morningview.
   ‘Wat is er met jou aan de hand?’ vroeg Jeff nadat hij haar woorden had verwerkt. Ik heb zelden een dergelijke onbeschofte opmerking hier gehoord en daar gaan we zeker niet mee door,’ vervolgde hij op dreigende toon.

Dagfragment uit Chantage


inkijkpagina's

De gehuurde Sikorsky helikopter cirkelde een paar keer extra boven het jachthuis van Berg diep in de bergen van Noorwegen, voordat hij met een soepele manoeuvre landde op de vlakke lege ruimte achter het houten onderkomen. Rick zette de helm met ingebouwde koptelefoon af, schakelde de motoren uit en luisterde afwezig naar het wegstervende geluid ervan.
Ondanks zijn lichamelijke vermoeidheid voelde hij zich beter dan een paar dagen geleden. Hij kreeg het gevoel dat hij grip op de situatie begon te krijgen, ondanks het feit dat hij geen idee had waar Berg zich moest bevinden en ook geen enkel idee had wat zijn ontvoerder hem dwong te realiseren in Dubai. Hij had echter het initiatief genomen en was niet meer veroordeeld tot afwachten. De dag na het gesprek met de kidnapper had hij de blauwdrukken ontvangen en die na een korte bestudering doorgegeven aan het ingenieursbureau die ze de opdracht hadden toevertrouwd om de werkzaamheden voor de opbouw van het datacentrum op zich te nemen.

Dagfragment uit Het Marshall Document


inkijkpagina's

Hij lette scherp op de nekspieren van Larry en toen die zich aanspanden reageerde hij razendsnel. Hij rukte zijn linkerhand die de man vasthield los en dook tegelijk rechts naar beneden. In dezelfde beweging wierp hij zijn glas leeg in de gezichten van de twee mannen die rechts achter Larry stonden. Voordat deze kon reageren raakte Rick de zijkant van zijn knie vol met zijn linkervoet. In zijn verbeelding hoorde Rick de banden, kraakbeen en de menisci in de knie van de man scheuren, maar dat was echter onmogelijk om te horen door de schreeuw van pijn die overging in een gegil van Larry toen hij kermend op de grond ineenzakte.

Dagfragment uit Schaamteloos Verlangen


inkijkpagina's

Ze liet haar handen met gesloten ogen over haar borsten glijden en fantaseerde dat het de handen van Inez waren.
Ze beet op haar lip en kwam snel weer terug in de werkelijkheid. Ze trok het T-shirt weer aan en zag dat het zonder BH nu beter uitkwam. Daarover trok ze het leren jasje aan dat ze een jaar eerder na veel wikken en wegen had gekocht. Het had haar veel te duur geleken. nu bleek het onbetaalbaar te zijn geweest. Korte zwarte laarsjes completeerden het geheel.
Te goed voor een man, zei ze tegen zichzelf na een grondige inspectie van alle kanten.

Dagfragment uit De Dorfer Dynastie


inkijkpagina's

‘Wat willen jullie van mij?’
‘Iets heel bijzonders. We hebben u nodig bij een operatie.’
‘Dat dacht ik niet.’
‘Die operatie speelt zich af op uw zaakgebied,’ vervolgde Lorentz, zonder in te gaan op de opmerking van Rick.
‘U hebt me blijkbaar niet goed verstaan. Ik denk dat dat komt omdat u waarschijnlijk graag naar uzelf luistert,’ zei Rick op scherpe toon die echter geen indruk maakte op Lorentz.
‘Ik hoop dat u in de toekomst mij iets serieuzer neemt, mijnheer Dorfer, dat zou ook wat tijd uitsparen. Bekijkt u dit maar eens,’ vervolgde Lorentz en legde een map op de tafel die hij blijkbaar ergens vandaan had getoverd.
Rick greep naar de map waar hij direct zijn naam op had gezien. De map was echter leeg.
‘Wat is dit?’ vroeg hij niet begrijpend.
‘Dit is het openbare politiedossier over u, althans zo was het een aantal dagen geleden. Naast de bijna ontelbare verkeersovertredingen, die aangeven dat u een macho bent die vindt dat hij boven de wet staat, was er niets op u aan te merken. Een modelburger,’ klonk het sarcastisch.
‘Wat bedoelt u met een aantal dagen geleden?’
‘Speelt u poker?’
‘Soms, niet professioneel.’
‘Zonde. Er is een kampioen aan u verloren gegaan.’
‘Ik had een vraag gesteld.’
‘U krijgt antwoord, maar dat zal u denk ik niet erg bevallen.’
‘Want?’
‘De politie zoekt op dit moment naar de moordenaar, ze zoeken naar u.’

Dagfragment uit Het Concilie van Zeven


inkijkpagina's

Een beginner schoot het direct door haar hoofd.
De man keek onwennig vanuit zijn stoel naar de vijf voor hem staande prostituees. Hij had niet de blik van een geroutineerde hoerenloper die volkomen op zijn gemak genoot van de keuring dat hem een gevoel gaf van wat voor vorm van status dan ook. De man was nog jong, ze schatte hem slechts een paar jaar ouder dan zijzelf en was vermoedelijk een buitenlander.
Zijn blik gleed over Terry en ging vervolgens naar haar. De andere drie vrouwen negeerde hij volledig. Het viel Lauren op dat hij enkel naar hun gezichten keek en niet zoals de meeste mannen begerig de vrouwen met zijn ogen uitkleedde.
Ik wil graag met deze dame, sprak de man met een aangename stem waarin een niet te benoemen accent overduidelijk hoorbaar was. Hij keek Lauren strak in de ogen en kwam overeind uit zijn stoel.
Goede keus, was het vaste commentaar van Lorna.

Dagfragment uit Zwarte Lust


inkijkpagina's

Ik denk dat het onderzoek in het veld door Eva eveneens zeer goed kan worden uitgevoerd, echter gescheiden van de escapades van Ron. Een vrouw neemt dit wereldje heel anders waar dan een man. Het onderzoek zal zich richten op SM meesteressen. Een vrouw nogmaals, zit daar heel anders in. Het lijkt mij een perfecte taakverdeling.
Je hebt echter nog geen antwoord gegeven op mijn vraag of je zelf iets hebt met SM, het was een serieuze vraag, dus ik wil een serieus antwoord.
In principe niet. Ik vind dat een wereldje voor idioten en zielenpoten. Volgens mijn mening horen ze allemaal in een inrichting thuis.
Bedenkelijk keek Marit hem aan. En jij denkt dat je daar onderzoek in kan doen terwijl je er zo over denkt en dus vol zit met vooroordelen? vroeg ze met een frons.
O ja, ik weet zeker dat ik in staat ben om voldoende afstand te nemen. Op de keper beschouwd is het een onderzoek als alle andere.
Ik hoop het, verzuchtte ze. Ik denk dat dat het juiste advies is dat ik kan geven. Ron duikt het wereldje in en Eva onderzoekt het van buitenaf. Mee eens Luc?
Helemaal. Ik had zelf al mijn twijfels of we toch niet met zeden moesten gaan samenwerken, maar deze opzet bevalt me. Geen discussie meer, beslissing is genomen. Heb je al een idee Ron hoe je dit ga aanpakken?

<