Klik op een afbeelding

Dagfragment uit De verborgen Waarheid


   ‘Goed, dan gaan we maar,’ mompelde hij en pakte de zware koffer uit de diepe gangkast. Die koffer was eigenlijk het enige Galdeense stuk techniek dat Hoga hen had verstrekt. Het was dan ook een noodzakelijke uitrusting. Niet alleen bood het vervoer en communicatie, maar ook was het een vluchtmogelijkheid en overlevingscapsule.
Alle locaties van de zes hadden een dakterras dat zo was gesitueerd dat niemand het kon begluren, ook niet per ongeluk. Yaro zette de koffer neer, deed een stap achteruit en gaf een akoestisch bevel dat hij alleen kon geven.
Wat er daarna gebeurde had hij de afgelopen drie jaar al vaak gezien, maar het fascineerde hem steeds weer. Volkomen geruisloos ging de koffer open en een cabine van dunne stof ontvouwde zich. Zodra de cabine zijn vorm had gekregen werd de dunne stof zo hard als staal. Na een volgend commando ontstond een opening waar Yaro doorheen stapte. Hij keek naar het eenvoudige bedieningspaneel, dat geheel was gebaseerd op gesproken commando’s.
Hij activeerde de stuurcomputer en gaf als bestemming Buenos Aires. Een stem, gelijk aan die van Suzanne, vroeg of hij gereed was.
   ‘Zijwanden niet geheel transparant, enkel een gedeelte van dertig bij veertig centimeter,’ commandeerde Yaro die niet kon wennen aan het angstige gevoel dat het leek alsof hij zonder bescherming door de lucht werd vervoerd.
De wanden werden ogenblikkelijk zalmkleurig, de ingestelde kleur waar hij zich prettig bij voelde. Direct gaf hij het startcommando. Het zachte zoemen van de Galdeense energieopwekker was vrijwel niet te horen. Voor de zoveelste keer verwonderde hij zich over de geweldige techniek van zijn voorouders, die hij zich door de intensieve scholing van Hoga volledig had eigengemaakt. Desalniettemin bleef de bewondering bestaan en genoot hij van het idee dat over een paar jaar de mensheid zelf ook zou gaan ruiken aan die techniek en die misschien wel zelfs zou gaan vervolmaken.

Dagfragment uit Het Onderzoekslab


Je bent hier toch met een doel nietwaar? Je wilde meer van de achtergrond weten en de mensen kennen die buiten het werk in het leven van Erik een plaats hadden?
Ja en dus waarom Sophie?
Vanwege haar relatie met Erik. Dat was duidelijk niet werk gerelateerd.
Haar zogenaamde relatie bedoel je.
Gerben Hofstra keek Joep een ogenblik onderzoekend aan en barstte toen in een daverend gelach uit.
Nee maar, het is dus echt goed gelukt om dit te ontkrachten. Als zelfs jij, een beste vriend en collega erin tuint, tja dan is het toneelstukje verdomd goed opgevoerd.
Wil je dan serieus beweren dat Erik en Sophie wel een relatie hadden?
Nee hoor, ze speelden samen Pim Pam Pet, nou goed?
Hoe weet jij dat zo zeker?
Ik ken mijn broer.
Je kent iemand nooit helemaal.
Precies en dat zou ik dus ook tegen jou kunnen zeggen.
Daar kon Joep niets tegenin brengen. Hij dacht na. In een flits schoten alle gesprekken die hij over dat onderwerp met Erik en ook met Sophie had gevoerd door zijn hoofd. Hij kon het niet geloven, maar misschien wilde hij het ook niet geloven.

Dagfragment uit De Erfzonde


   ‘Jouw grootvader. Hij was mijn mentor bij de N.S.A.’
Dat was het dus. Deze Peter, waarbij Jessica ervan uitging dat Peter niet zijn echte naam was, werkte dus bij de geheime dienst met de meeste technische kennis. Jessica begreep nu ook dat de chatroom volkomen veilig moest zijn. Tegelijk schrok ze. Haar grootvader had dus niet alles tegen haar verteld en daarnaast had hij waarschijnlijk ook zaken geregeld die haar onbekend waren. Dit alles gaf haar reden om te concluderen dat er een probleem moest zijn gerezen. Als haar grootvader veiligheidsmaatregelen had genomen en deze Peter er daar een van was, dan was de reden van dit contact ernstig, althans daar ging ze van uit.
   ‘Wat weet jij van mijn project Peter?’
   ‘Enkel wat ik moet weten,’ verscheen op haar beeldscherm.
   ‘Waarom neem je contact op, wat is er aan de hand?’
   ‘Vanochtend is op een redelijk hoog niveau vrije inzage verleend over gegevens betreffende jouw persoon. Ik bedoel over jouw identiteit als Claire Dawson.’
   ‘Dat was toch wel te verwachten?’
   ‘Dat wel, maar niet op dit niveau. De man die het opvroeg is een keiharde professional die banden heeft met de belangrijkste geheime diensten in Amerika. Daarnaast knapt hij ook zaakjes op voor de regering die later keihard worden ontkend.’
   ‘Een regelaar dus.’

Dagfragment uit Chantage


Twee dagen later zat Rick ogenschijnlijk op zijn gemak een lichtblauwe cocktail te drinken aan de bar van het Beaux Arts hotel in Miami. Alles om hem heen straalde een overdaad van luxe uit, een onderdeel van de rol die hij zou gaan spelen. Zoals zo vaak voelde hij zich een beetje verward als hij zich in Amerika bevond, zo ongeveer zijn tweede vaderland. Ondanks het feit dat hij als internationaal zakenman en ondernemer de totale wereld zag als zijn vaderland, had Rick een sterk gevoel van hechting aan zijn roots. Aangezien hij echter al jaren de helft van zijn leven doorbracht in Amerika, was hij gaan twijfelen waar hij zich nu het prettigst voelde.
Het contact met Steven Courtney was eenvoudig geweest. Na een kort telefoontje was Rick een paar uur later door de kunsthandelaar teruggebeld met de mededeling dat hij direct alle tijd voor de Nederlander had. Rijkdom en invloed was iets waar Rick regelmatig gebruik van maakte, maar was tevens iets wat hij niet zag als het hoogst bereikbare. Zo stond ook het verblijf in het luxe hotel hem tegen, waar iedereen een rol speelde en minder zichzelf was, zo voelde hij. In zulke standpunten stond hij lijnrecht tegenover zijn vriendin Joyce, die genoot van de oppervlakkige wereld van onechtheid en zich daar moeiteloos in bewoog.

Dagfragment uit Het Marshall Document


Met nietsziende ogen staarde Gavin Miller in de hoorn van de telefoon. Zijn knokkels waren wit, zo klemde hij het apparaat in zijn hand. Zijn vrees werd nu duidelijk overschaduwd door een groot gevoel van woede. Miljardair of niet, mensen hebben zich te gedragen dacht hij kwaad. Dat Rick zijn eigen methode tegen hem gebruikte en schopte naar lager op de maatschappelijke ladder staand personeel kwam geen ogenblik in hem op.

Dagfragment uit Schaamteloos Verlangen


Moretti kauwde gedachteloos op een poot van zijn leesbril en staarde voor de zoveelste keer die ochtend naar de klok boven de deur van het sfeerloze kantoor. Hij hield van deze ruimte waar ieder ander tegen zijn zin alleen maar kwam als dat absoluut nodig was en dat kwam niet vaak voor, want Moretti was niet bepaald een gezellig mens.
Vandaag was zijn humeur nog slechter dan normaal en dat had alles te maken met zijn gedachten over zijn nieuwe zaak, de zaak Vermeulen.

Dagfragment uit De Dorfer Dynastie


Helen Langer keek uit het raam van haar domein op de zestiende verdieping van het imposante hoofdkantoor van ACM. Ze was vandaag chagrijniger dan gewoonlijk. De dag was zoals iedere dag normaal begonnen, tot het telefoontje van senator Krabowski haar humeur nog verder deed verslechteren. De mededeling dat ACM was overgenomen door Systron kwam als een donderslag bij heldere hemel. Op haar vraag of haar nieuwe baas, Rick Dorfer, op de hoogte was van het geheime project kreeg ze een ontkennend antwoord dat haar onrust alleen maar deed toenemen. Krabowski was een ervaren politicus en de leugen ging hem gemakkelijk af, ondanks het feit dat hij de avond daarvoor met Rick en met Gregory, het plaatsvervangend hoofd van de organisatie alle zaken tot in het kleinste detail had doorgenomen.
Geïrriteerd draaide ze zich naar de deuropening waar een nieuwe werknemer zich volkomen onbewust van de woedende tornado tegenover zich, ongevraagd het woord tot haar richtte.
‘Heb je een afspraak?’
‘Nee, maar. . .’
‘Heb ik je horen kloppen?’
‘Sorry, ik dacht dat u beschikbaar was.’

Dagfragment uit Het Concilie van Zeven


Argwanend nam Lauren het pakket aan, dat zwaarder was dan ze had verwacht. De inhoud bevatte een klein pistool met twee extra gevulde patroonhouders.
Jezus Les, je weet dat ik daar niet van hou, zei Lauren afwijzend.
Geloof me of niet, ik hou daar zelf ook niet van. Eerst praten, daarna stevig aanpakken en als dat niet helpt dan pas dit soort maatregelen is mijn manier van werken, zei de beroepsuitsmijter.
Wat je mij echter verteld hebt, heeft me doen besluiten je dit te geven. Weet je Wanda, als je in een situatie terecht komt die je niet hebt gewild dan zou je wel eens heel blij kunnen zijn als je dit ding bij je hebt.
Hoe werkt het dan?
Als er narigheid op je af komt dan richt je dat pistool erop en je haalt de trekker net zo lang over tot het weg is, zo simpel is dat.
Ik heb wel eens iets gehoord over een veiligheidspal, hoe werkt dat?
Die zit hier, kijk dat gaat zo.
Met geoefende hand demonstreerde Lesley de werking van het kleine pistool. Uiteindelijk nam Lauren het wapen aan, omdat ze wel begreep dat Lesley gelijk had.
Beledig ik je als ik vraag wat dat pistool kost Les?
Ik ben in mijn leven al zoveel beledigd dat ik er immuun voor ben geworden. Je mag het lenen, desnoods voor altijd. Het is nergens geregistreerd.

Dagfragment uit Zwarte Lust


Een enorme angst maakte zich van haar meester toen ze zich haar toestand realiseerde. In haar angst kronkelde ze haar lichaam in een vruchteloze poging om los te komen, toen ze zich realiseerde dat ook rond haar hals een tierip was bevestigd. Aan de achterzijde van de stoel was een metalen beugel aangebracht waaraan haar nek was vastgesnoerd. Haar luchtpijp was voor een groot gedeelde dicht geklemd en haar adem kwam moeizaam piepend uit haar geopende mond.
Vervolgens realiseerde ze zich dat ze volledig was uitgekleed. Kou voelde ze niet, daar zorgde de adrenaline wel voor, maar wel een snerpende pijn in haar tepels en schaamlippen. Ze kon haar hoofd niet goed bewegen om te zien wat deze pijn veroorzaakte, maar de angst werd daar alleen maar groter door.
Ze probeerde te gillen, maar ze kon enkel een beetje schor gepiep uitkramen. Ze stopte haar pogingen om hulp te schreeuwen en concentreerde zich volledig op de banden rondom haar polsen.
Eva was sterk, loeisterk had haar oudere broer vroeger wel eens verklaard, toen hij met moeite kon winnen met handje drukken van zijn jongere zusje. Jaren geleden was ze als veelbelovend gewichthefster zeer getraind geweest, totdat ze haar uiterlijk belangrijker vond dan een gewonnen beker. Sterk was ze echter nog steeds en concentreerde zich op een explosie van kracht in haar rechterarm, haar beste. Nu!