Javascript staat uit. Voor een optimale werking moet Javascript worden ingeschakeld.

 
Dagfragmenten
Alle titels zijn ook als ebook bij de bibliotheek te leen: Klik hier


Dagfragment uit De verborgen Waarheid


   ‘Een van de buitenposten ving een verstoring op in de zwaartekrachtlijnen, een lichtmaand van het zonnestelsel.’
   ‘Dat betekent...’ zei Derk die zo geschokt was dat hij geen woord meer kon uitbrengen.
   ‘Ja, dat betekent dat er op die positie een ruimtesprong is uitgevoerd. Direct hebben de andere buitenposten het signaal gecontroleerd. Het is bevestigd en dus zeker. Op een lichtmaand afstand zijn er een of meerdere schepen aangekomen.’
   ‘Verschrikkelijk. Wat heb je toen gedaan?’
   ‘Ik ben naar die locatie gegaan met een verkenner, de Explorer1. Ik ging ervan uit dat het de Tung was. Tevens ging ik ervan uit dat hun technische kennis nog steeds inferieur is aan die van ons.’
Het viel Derk op dat Hoga voor het eerst niet sprak over de Galdenen, maar van    ‘ons’.
   ‘Ik had de sprong berekend op een afstand dat de scanners van de Explorer1 nog effectief hun werk konden doen en dat het schip voor de Tung met hun inferieure scantechniek onopgemerkt zou blijven.’
   ‘En?’ fluisterde Derk ademloos en vol spanning.
   ‘Mijn aannames klopten. Er is een groep schepen van de Tung gescand. Het zijn nieuwe modellen, veel groter en nog veel zwaarder bewapend dan dat we ooit hadden gezien.’
   ‘Hoeveel zijn het er?’
   ‘Vijf. Ieder van hen is in staat om de aarde binnen een uur totaal onleefbaar te maken.’
Het zweet brak Derk uit. Een ogenblik moest hij vechten tegen alle spontane emoties, maar dan kreeg zijn Galdeense kennis vat op zijn logisch denken en voelde hij dat hij rustiger werd.
   ‘Een lichtmaand dus. Voor hetzelfde geld waren ze nog veel dichterbij tevoorschijn gekomen.’
   ‘Precies, dat was natuurlijk ook mijn eerste gedachte. Suzanne heeft het nagerekend en het klopt. De Tung zijn nog steeds niet goed in staat om onze gestolen technieken te gebruiken, dat geeft hoop.’
   ‘Wat kan Suzanne nog meer voorspellen?’
   ‘Ze heeft direct een analyse gemaakt over de te verwachten vervolgstappen van hen. De schepen vliegen nu met een vijfde van de lichtsnelheid richting Terra, ze versnellen niet meer. Dat betekent dat ze niet in staat zijn om een nieuwe korte sprong te wagen, dat kunnen ze niet aan en durven dat waarschijnlijk niet.’
   ‘Dat betekent dat ze over een kleine vijf maanden hier zullen verschijnen.’
   ‘Precies. Als we dus niet ingrijpen, dan is de Terra met alles en iedereen over vijf maanden verleden tijd, dat is een zekerheid.’
   ‘We gaan dus ingrijpen,’ zei Derk beslist.

Dagfragment uit Het Onderzoekslab


Tot weer op een slechte dag alles veranderde. Mijn pooier kreeg een klant die vrouwen tijdens het neuken graag sloeg. Hij wilde dat vooral met mij en dat maakte mij woedend. Het slaan ging eerst voorzichtig, maar later werd ik regelmatig meerdere keren in elkaar gebeukt. De eerste keer kwam ik huilend bij mijn pooier met als gevolg dat hij mij nog extra hard in elkaar sloeg. Ik kan rustig zeggen dat toen het laatste beetje menselijkheid uit mij geramd is. Diezelfde klant heeft eens mijn pooier extra veel geld betaald om mijn vinger tijdens de seks op zijn hoogtepunt te breken. Dat was niet te beschrijven en voor mij ook een breekpunt. Vanaf dat moment loerde ik op mijn kans mijn leven zelf in de hand te nemen.
Kyrenia staarde een moment voor zich uit en dronk haar glas leeg voordat ze verder ging.
Die kans kwam een jaar later. Ik was toen achttien. Er kwam een nieuwe klant, eentje die veel jonger was dan de normale hitsige viezerikken die toen op mij kropen. Hij noemde zich Luther en was heel lief voor mij. We zaten eerst te praten. We spraken over dingen waar ik nog nooit met iemand over had gesproken. Hij vroeg wat ik wilde weten in het leven. Ik antwoordde dat ik graag alles over het heelal wilde weten. Waar alles vandaan kwam, hoe alles was ontstaan. Die vraag was iets wat als klein meisje mij bezig hield als ik alleen buiten op mijn rug naar de sterren keek. Luther wist daar veel over te vertellen. Hij wist eigenlijk over alles veel te vertellen. Ik vond hem geweldig en voelde mij enorm tot hem aangetrokken, hoewel hij op dat moment mij nog niet met één vinger had aangeraakt.

Dagfragment uit De Erfzonde


   ‘Verdomme Risolli, speel geen spelletjes met mij. Ik ben niet vergeten dat je mij rustig met dat vreselijke masker op heb laten zitten, omdat je zo nodig hetzelfde wilde weten als die Milton. Dat maakt jou geen haar beter.’
   ‘En net als toen zeg ik dat je je niet zo moet aanstellen. Het haalde ook de verdenking van mijnheer Wooddruf van de menukaart zullen we maar zeggen.’
   ‘En nu denk jij dat er als toetje op die kaart staat dat ik dat gedoe met Jack georganiseerd zou moeten hebben. Jezus man, daar ben ik niet toe in staat en waarom zou ik mijn broodheren een hak willen zetten? Ik zou niet weten hoe ik dat zou moeten regelen. Ik ben geologe, geen... geen ja wat eigenlijk?
Risolli keek haar strak aan en ging vervolgens op de bank zitten die bijna geheel met zijn lichaam gevuld werd.
   ‘Heb je koffie?’
   ‘Ben je van plan lang te blijven?’
   ‘Zo lang als nodig is mevrouw de geologe. Ik heb behoefte aan koffie. Dit staat mij helemaal niet aan.’
   ‘Dat snap ik?’
   ‘Ik denk niet dat je begrijpt wat ik bedoel.’
   ‘Ik denk dat je bedoelt dat wanneer de politie deze zaak strakker gaat onderzoeken en de waarheid op de een of andere manier boven water zal komen, zal blijken dat jij Russ Milton heb vermoord en niet Jack.’
   ‘De politie interesseert mij geen moer.’
   ‘Wat dat wel? Ohh, ik begrijp je. Mijnheer Wooddruf natuurlijk.’
   ‘Ligt voor de hand nietwaar? Als ik vertel dat ik Milton naar de andere wereld heb geholpen, dan verdenkt hij mij er ook van dat ik Jack erin wilde luizen.’

Dagfragment uit Chantage


Zich oprichtend gebruikte Rick de beweging van zijn lichaam om zijn rechterarm nog meer snelheid te geven dan gewoonlijk. Zijn rechterarm zwiepte als een katapult omhoog en raakte de loop van het pistool dat opzij en naar achteren werd gedrukt. Zijn linkerarm had de rechter een fractie later gevolgd en door de zijwaartse beweging van het pistool werd de kolf in de linkerhand van Rick geslagen. De actie had minder dan een halve seconde geduurd en het leek wel een versneld afgedraaide film.
De grote aanvaller stond een moment stomverbaasd naar zijn lege hand te kijken toen de pijn in zijn vingers zich in grote mate aandiende door de kracht waarmee het pistool uit zijn hand geslagen was. De pijn werd direct opgevolgd door ongeloof. De keurige zakenman had hem in een oogwenk ontwapend en hij staarde nu in de loop van zijn eigen wapen, het wapen dat hem in zijn leven aanzien had gegeven en hem had gemaakt tot wie hij was. Hij hield van wapens, ze gaven hem een gevoel van macht. Vaak speelde hij bij overvallen met zijn slachtoffers, iets waar hij nog meer van genoot dan van het geld dat hij ermee verdiende. Dat alles was in een seconde vernietigd door deze man in zijn nette pak. Meteen kwam de woede, maar bovenal de vrees.

Dagfragment uit Het Marshall Document


Daarnaast is Holland een land van handelaren en kooplieden, dat betekent dat jullie met iedereen moeten samenwerken. Zulke ingewortelde zaken belemmeren vaak het innemen van een bepaald standpunt omdat men in principe naar anderen kijkt wat de beste keuze zou zijn. Jullie Dorfers gaan daar voor zover wij kunnen zien niet in mee. Handel is geen onderdeel van jullie imperium. Daarnaast is het volkomen onduidelijk hoe groot jullie zijn en wat voor mogelijkheden jullie hebben. Dat maakt jullie interessant, althans ik weet dat de leiding daar zeer geïnteresseerd in zal zijn.

Dagfragment uit Schaamteloos Verlangen


Geert Makkeli had een korte aantekening: beste strafpleiter.
Bij Fred Grim was er wat meer bij geschreven: onderzoeksjournalist, vroeger rechercheur, eigen detectivebureau, groot netwerk en meedogenloos.
Vooral het woordje meedogenloos had haar aandacht getrokken. Inez had gesproken over haar leger. Erica had daar toen het hare van gedacht, maar in deze situatie werd het ook duidelijk dat er niet volgens de regels werd gespeeld en dus kon ze iemand met de kwalificatie meedogenloos misschien best wel goed gebruiken.

Dagfragment uit De Dorfer Dynastie


‘Ik ga mijn foutje goedmaken Rick. Je krijgt geen kans om afscheid te nemen. Ik heb ervoor gekozen om je te laten bloeden voor mijn vergissing, letterlijk.’
Rick s hersens werkten onder hoogspanning. Hij wist dat hij geen ervaren messenvechter was. Ook de lessen van Berg waren gericht op korte venijnige acties. Voor volledige gevechtsopleidingen was geen tijd geweest. Dit alles schoot door Rick s hoofd en hij begreep dat hij enkel een kans had om direct en onverwacht toe te slaan. Als het langer zou duren dan was hij volkomen kansloos tegen de ongetwijfeld ervaren moordenaar.
‘Wie is je opdrachtgever?’ zei hij met schorre stem.
‘Vertel op en ik laat je leven.’
‘Nou nou, wat een verbeelding,’ zei de man spottend die langzaam om hem heen draaide.
‘Wie?’
‘Als ik zeg dat ik het niet weet geloof je het toch niet. Ik zou me daar ook maar niet mee bezighouden. Je gaat zo direct sterven, langzaam, sneetje voor sneetje en ik. . .’

Dagfragment uit Het Concilie van Zeven


Twee vrouwen die het zich gemakkelijk hadden gemaakt op de comfortabele zitbank onderbraken hun gesprek en taxeerden Derick met een mengeling van openheid en nieuwsgierigheid. In de hoek van de wachtruimte stond een jongeman, die vermoedelijk afkomstig was uit Japan, hem stoïcijns aan te kijken.
Derick liet zijn blik geroutineerd over het gezelschap gaan en had moeite om de laatste persoon in de ruimte niet langer dan de anderen aan te kijken. Ze zat volkomen op haar gemak op de brede oud Engelse fauteuil met een map op haar schoot en nam Derick aandachtig op. Ze was misschien wel niet de mooiste, maar zeker de meest fascinerende vrouw die hij ooit had gezien. Hij schatte haar een jaar of vijfentwintig. Het halflange donkere haar vormde een schril contrast met haar grote ogen. Het waren de lichtste ogen die Derick ooit had gezien. Om haar mond speelde een glimlachje toen ze hem observeerde, alsof ze haar eerste indruk een mysterieus tintje wilde geven. Ze was gekleed in eenvoudig, maar smaakvolle combinatie die haar schitterende figuur nog beter tot uiting bracht. Derick vermoedde echter dat ze in een joggingbroek en slobbertrui er nog goed uit zou zien.

Dagfragment uit Zwarte Lust


Ik denk dat je gelijk hebt, zei Luc, nadat hij enige tijd had nagedacht.
Het is bovendien frustrerend en slecht voor de concentratie bij dit soort acties als je een aantal keer geen beet hebt. Ik hoop echter dat we er niet naast zitten, dat zou een volgend slachtoffer tot gevolg hebben.
Dat zou niet onze schuld zijn, maar die van die psychopaat, zei Eva bitter.
Dus als jij het goed vindt dan ga ik direct weg. Je kunt mij op mijn mobiel bellen, maar ik reageer alleen op een belletje van jou of van Ron als je het niet erg vind.
Ik vind niets erg, was zijn droge antwoord. Het enige wat ik nu maar belangrijk vind is dat jij kiest voor wat voor jou goed is en dat weet je zelf het best.
Je bent een schat, zei Eva en gaf hem een snelle kus op de wang, waardoor Luc een hoofd als een boei kreeg.
Zeg flikker op, zei hij zo raak ik het kleine beetje gezag dat ik zou hebben ook nog kwijt, maar zijn ogen verrieden dat haar reactie hem geraakt had. Luc kon keihard zijn voor zijn medewerkers, maar vooral voor zichzelf.
Eva regelde snel nog wat lopende zaken, handelde haar mail af en zat tien minuten later in de Lexus, richting Hamburg. Het was net zeven uur in de ochtend. Een uur later ging ze de grens over richting Hamburg. Ze genoot van de rit en de auto. Eva had de Lexus in een bekende film gezien en was direct onder de indruk van het model. Een proefrit had haar overtuigd. De auto straalde een en al kwaliteit uit. Pure kracht gecombineerd met luxe, comfort en een waanzinnig geluidssysteem gaven haar het gevoel in een andere dimensie te verkeren. Ze bestuurde geen voertuig, de auto werd een verlengstuk van haar bestaansvorm. Datzelfde gevoel had ze met haar motor. Op sommige stukken snelweg in Duitsland gold geen maximum snelheid en Eva voerde het tempo op tot ver boven de twee honderd kilometer per uur. Onderweg stopte ze een keer om te tanken en genoot ze van een verrassend lekkere beker koffie. Om half elf reed ze de voorsteden van Hamburg binnen en spoedde zich direct naar de verbouwde boerderij van Douschka, die zich in een buitenwijk in het oosten bevond.












- Powered by: Citoweb -