Javascript staat uit. Voor een optimale werking moet Javascript worden ingeschakeld.

 
Dagfragmenten
Alle titels zijn ook als ebook bij de bibliotheek te leen: Klik hier

Dagfragment uit De Erfzonde


   ‘Wie is die Barry Watkins pa?’ vroeg Jack bij het wekelijkse overleg.
   ‘Waarom vraag je dat? Ik kan mij niet herinneren dat je ooit eerder vraagtekens zette bij de keuze van bepaalde werknemers,’ antwoordde Jeff Wooddruf korzelig zijn jongste zoon aankijkend.
   ‘Omdat hij er helemaal niet uitziet als een werknemer.’
   ‘Hoe ziet een werknemer er dan uit?’
   ‘Ho ho, wacht eens even,’ zei Ben die zag dat het gesprek uit de hand dreigde te lopen.    ‘Waar werkt deze man en wat doet hij?’
   ‘Hij werkt op het hoofdkantoor. Hij is tijdelijk door de groothandel bij Woodphar geplaatst,’ antwoordde Jack.
   ‘Wie betaalt hem?’
   ‘De groothandel.’
   ‘Ja dat is vreemd, Waarom sta je dat toe pa?’
   ‘Dat gaat jullie niets aan,’ bromde Jeff die er zeer de pest in had dat Longhorn zijn spion vrijwel direct na hun gesprek in het hoofdkantoor geplaatst had.
   ‘Hoezo niet?’
   ‘Woodphar is een onderdeel dat ik en ik alleen voor mijn rekening neem. Jullie hebben je eigen takken, daar bemoei ik mij ook niet mee.’
   ‘Eens, maar we beantwoorden wel vragen als jij die hebt en dat doe je andersom niet.’
   ‘Nee en ik ben dat ook niet van plan. Kijk, ik moet nog even helder krijgen hoe onze bedrijfsfilosofie nu wordt als jij jouw politieke loopbaan niet meer kan oppakken.’

Dagfragment uit Chantage


Rapport Shinzi
Ik begrijp u niet... ik had toch alle tijd?
Niet nadenken over dergelijke beslissingen. Ik geef je daar te weinig informatie voor, dus hou je aan de afspraken. Nogmaals wat is de status van Dorfer?
Bij de laatste zin was de toon onmiskenbaar scherper geworden en Tomeki voelde hoe hij in elkaar kromp, iets waar hij enorm van baalde. Ik ben nu drie dagen achtereen met hem bezig geweest en ik begin een indruk van hem te krijgen.
Een begin?
Ja mijnheer, een begin. Je kunt deze man niet met normale maatstaven benaderen.
Waarom niet? Hij is ook maar gewoon een mens van vlees en bloed. Dorfer is alleen maar anders dan anderen vanwege zijn rijkdom en de daaraan gekoppelde mogelijkheden, zijn scherpe verstand en niet te vergeten zijn enorme lichamelijke vermogens. Dat is allemaal waar, maar je hebt al zo vaak dergelijke klanten aan de praat gekregen, wat is er dan nu anders?

Dagfragment uit Het Marshall Document


Op dat moment zag Rick door een waas de beweging bij de deur waar hij op had gehoopt. De knop van de deur draaide open en hij begreep dat er geen uitstel meer mogelijk was. Met een korte beweging schopte hij Hulk tussen zijn benen. De schop zou ieder normaal mens zeker een kwartier lang buiten gevecht hebben gesteld. In dit geval voelde het alsof Rick in een blok beton trapte en hij begreep dat de man een bescherming daar droeg. Toch verslapte zijn greep rondom de polsen van Rick, die zijn armen naar zich toe rukte. Hij kreeg zijn polsen niet los, maar dat was ook geheel zijn bedoeling niet. Hulk boog naar voren door de ruk van Rick die het gewicht van de kolos gebruikte om naar boven te komen. Een verpletterende kopstoot volgde die zelfs deze man tegen de vlakte deed gaan.

Dagfragment uit Schaamteloos Verlangen


Langzaam liep Erica de trap op, bij iedere trede een andere ingang van het komende gesprek bedenkend. Bovenaan gekomen had ze nog niets kunnen bedenken en besloot toen ook maar het advies van Fred op te volgen en niets meer voor te bereiden en alles op haar af te laten komen. De overloop was klein en werd volledig door vijf deuren gedomineerd. Een doordringende lucht van een niet te definiëren groente die veel te lang had gekookt kwam Erica tegemoet toen de meest linker deur openging.

Dagfragment uit De Dorfer Dynastie


Hij hoorde opnieuw de aanwijzingen van Berg in zijn hoofd. Als je in een uitzichtloze situatie bent aangeland, bedenk dan dat niets daadwerkelijk uitzichtloos is, doe precies wat men niet verwacht, misleid iedereen.
Misleiding was het belangrijkste onderdeel van zijn plan, een wanhopig plan. Als eerste liep Rick naar het smoezelige bed en scheurde twee lakens in de lengte twee keer door. Met de vier ontstane stukken laken vlocht hij een stevig koord. Hetzelfde deed hij met het tweede laken. De beide koorden knoopte hij aan elkaar. De lengte was nu ongeveer vier meter, ruim voldoende waar hij het voor nodig had. Zorgvuldig verborg hij het provisorische touw onder de dekens.
Vervolgens sloop hij naar de hoek van de kamer, waar hij had gezien dat een paar planken de indruk hadden gewekt losser te liggen dan andere. Rick ging voorzichtig op zijn hurken zitten en onderzocht de uiteinden van de planken die op de onderliggende binten vastgeschroefd zaten. Gelukkig was het een oud pand en waren er ouderwetse schroeven gebruikt. Met het stuk metaal lukte het Rick om over een lengte van drie meter de schroeven van tien naast elkaar gelegen planken te verwijderen.
Voorzichtig boog hij de planken iets omhoog en zag tot zijn opluchting dat de ruimte tussen de binten groot genoeg was voor iemand van zijn postuur. Voorzichtig probeerde hij of de planken onder hem sterk genoeg waren. Rick twijfelde, maar had geen keuze. Hij was blij dat de eerste klus was geklaard, zelfs met relatief weinig moeite.

Dagfragment uit Het Concilie van Zeven


Welkom mijnheer Dudek. Welkom in Finland, hoewel ik niet begrijp hoe u hier terecht bent gekomen, maar dat wilt u mij wel vertellen, neem ik aan?
Paul s ogen flitsten heen en weer alsof hij vertwijfeld een uitweg zocht uit deze ogenschijnlijk comfortabele situatie. Hij voelde zich als een prooi in de klauwen van een meedogenloos roofdier.
Haal alsjeblieft niets in je hoofd. Ik maak gehakt van je als je ook maar twee stappen hebt genomen, duidelijk?
Paul keek haar opnieuw aan en huiverde onder de koele emotieloze blik en zei verder niets. Tijd winnen, voor alles tijd winnen gonsde het in zijn hoofd. Hij kon zich geen voorstelling maken van wat Lauren voor hem zou kunnen doen, maar begreep dat hij haar zoveel mogelijk tijd zou moeten geven.
U bent geen vechtersbaas mijnheer Dudek, of mag ik Paul zeggen?
Er klonk een zoemtoon door de ruimte en zonder dat Paul haar een handeling had zien uitvoeren klikte de deur open en werd een dienblad met de gewenste dranken door de bewaker neergezet. De man draaide zich direct om en verliet snel de ruimte, de deur achter zich sluitend.
Koffie of thee? klonk de zachte altstem.
Thee graag alstublieft, zei Paul met een vermoeide stem.
Natuurlijk thee, zei ze droog en schonk Paul s kop vol, waarna ze voor zichzelf een zwarte koffie inschonk en op haar gemak vrijwel direct leegdronk.
Hoe mag ik u noemen? vroeg Paul die het gesprek op gang probeerde te krijgen om de te verwachten ondervraging uit te stellen.
Mevrouw.

Dagfragment uit Zwarte Lust


Volgens mij ben jij verliefd op Eva, nietwaar? Ze keek hem schuin een beetje uitdagend aan.
Dat gaat jou niets aan kleine wijsneus.
Wel waar, ik wil zelf inspraak hebben in de keuze van mijn toekomstige stiefmoeder.
Ze lachte hem toe en hij keek in haar ogen en had moeite zijn gevoelens enigszins te verbergen.
Ik denk dat je gelijk hebt en voordat je vraagt, ik ben er blij mee, maar regelmatig ook heel erg verward. In het begin keek ik heel anders naar haar. Ze was fel en zette me een paar keer goed op mijn nummer, maar ze is in korte tijd veranderd.
Misschien ben jij wel veranderd. Ik wil je nog effe zeggen pap, dat je verliefd mag zijn, dat weet je toch wel? Schuldgevoel, daar heb je niets aan. Oh, ik ben toch zo benieuwd naar haar!
Getroffen keek Ron zijn dochter aan. Onbewust of misschien wel niet had ze de vinger op de zere plek gelegd, zonder hard door te drukken. Ron realiseerde dat hij jaren lang van zichzelf geen relatie mocht aangaan, althans geen serieuze. Hij voelde dat als verraad naar zijn overleden vrouw Irma. Hij had echter nu het gevoel dat Irma via Karin toestemming gaf voor zijn gevoelens naar Eva. Hij boog naar voren en kuste zijn dochter die spontaan haar armen om hem heen sloeg. Zo zaten ze daar, genietend van het moment van samenzijn. Zou jij iets willen kopen voor vanavond en niet zomaar de standaard fles wijn, maar nou ja, je snapt me wel. Gebruik mijn pin maar.











- Websitebouw: Aad Vlag -